Soyuzmultfilm Moskova 1957
THE SNOW QUEEN "Karlar Kraliçesi"
ALTYAZI kardanadammuhittin
Hans Christian Andersen "Peri Masalları ve Hikayeler"
Bekle. Bekle.
İlk şemsiye.
İkinci Şemsiye.
Hmm.
Hans Christian Andersen "Peri Masalları ve Hikayeler"
Merhaba.
Sizi gördüğüme çok sevindim.
Sana da merhaba,
tüm çocukların dünyadaki arkadaşı,
Hans Christian Andersen.
Kuşlar, çiçekler,
sandalyeler ve hatta bu eski dolap...
hepsi ona masallarını ve hikayelerini anlattı.
Benden de birkaç hikaye öğrendi.
Benim hakkımda
"dünyada hiç kimse Ole-Lukoie'den daha çok
masal bilmiyor" derdi.
Ah!
Kendimi tanıtmayı unuttum.
Benim adım Ole-Lukoie.
Kadim insanlar bana Düşlerin Tanrısı derlerdi.
Ama kendiniz karar verin ... gerçekten bir tanrıya benziyor muyum?
Ben sadece sihirler yapan küçücük bir adamım.
Geceleri,
başınızı yastığa koyup
battaniyenin altına girdiğinizde,
her birinize
parmak uçlarımda yaklaşır
ve kafalarınızın arkasına hafifçe üflerim...
Bunu yaptığımda
gözlerinizi kapatır
ve uyuyakalırsınız.
Sonra rengarenk
bu küçücük şemsiyemi
iyi ve nazik çocukların üzerinde açarım.
Sonra bunu böyle çevirdiğimde
bütün gece boyunca
harika masallar hayal ederler!
Bu da diğer şemsiye.
Yaramaz çocuklar için.
Onu açarım
ve onlar da uykuya dalarlar,
ama orada sadece kütükler gibi uzanırlar
ve hiç rüya görmezler.
Ama hepinizin çok iyi,
güzel, itaatkar olduğundan
ve zorba veya tembel olmadığınızdan
şüphem olmadığı için
size harika bir masal anlatacağım.
Dinleyin ve izleyin.
Önünüzde
eski bir şehir var.
Gerda, Gerda,
sokağı suluyorsun.
Ah, ne yaptım ben?
Yukarı bakmaması çok iyi oldu.
Gökyüzünde hiç bulut yok!
Bak, bak!
Bir kırlangıç küçücük bir çiçek getirdi.
Evet.
Ben de sana bir hediye vermek istiyorum.
Burada, senin için büyüttüm.
Bunu da senin için büyüttüm Gerda.
Teşekkür ederim.
Kay, onları bir saksıya ekelim.
Olur!
Bunun gibi.
Ve yakın olmalarına izin verelim.
Tıpkı bizim gibi.
- Ve arkadaş olmalarına izin verelim. - Tıpkı bizim gibi.
Ve birbirlerini sevsinler.
- Tıpkı bizim gibi. - Evet.
- Kay! - Gerda!
Geliyorum!
Güle güle, Gerda.
Güle güle, Kay.
Birbirlerini çok sevdiler.
Yaz aylarında
havadar bahçelerde oynadılar,
yağmurlar başladığında,
ve ardından uzun kış geceleri geldiğinde,
Kay Gerda'yı ziyaret etti,
ve Gerda'nın büyükannesi
çocuklara masallar anlattı.
Çocuklar, ne kadar harikaydı
hava soğukken yanan kütüklerin
çatırdamasını dinlemek.
Bak kar yağıyor,
ve her kar tanesi
küçücük birer beyaz arı gibi.
Büyükanne, söyle bize
bu beyaz arıya benzeyen kar taneleri nereden geliyor?
Kuzeyden.
Burada soğuk denizlerde,
buzlu rüzgarlarda
kar fırtınası ve sislerle uçuyorlar.
Onlar Karlar Kraliçesinin
sadık hizmetkarlarıdırlar.
Orada bir buz sarayı var.
Karlar Kraliçesinin kendisi bu sarayda yaşıyor.
O güzel mi?
Kelimeler ne kadar güzel olduğunu tarif edemez.
Tamamen buzdan
parlak, ışıltılı buzdan yapılmış
ama yaşıyor.
Gözleri yıldızlar gibi parlıyor
ama içlerinde sıcaklık yok.
Soğuk sarayında birçok harikalar var.
Orada bir buz aynası var.
Karlar Kraliçesi ona bakar
ve tüm hakimiyetlerini görür ...
sınırsız karlı alanlar,
buzla kaplanmış denizler.
Genellikle geceleri
şehrin sokaklarında uçar
ve pencerelerden akranlarına bakar.
İşte orada!
Bize bakıyor.
Seni ne korkuttu?
Orada kimse yok,
Ödlek kedi.
Demek istediğim, Karlar Kraliçesi
evimize girebilir mi?
Deneyelim!
Onu sıcak sobaya koyacağım
ve eriyecek!
Sıcak ocakta!
Ve sadece eriyecek!
Seni büyülüyorum, buz parçacıkları,
Seni büyülü gücümle büyülüyorum.
Uluyan rüzgarda uçup git,
Dünyanınn etrafında uç ve delip geç.
Bu aptal insanların gözlerini ve kalplerini.
Ve gözlerinde kıymık olan
sadece etrafındaki kötü şeyleri görecek,
ve kalbinde kıymık olan
Kötü olacak ve sadece kötü işler yapacak.
Öyle olsun. Uç!
Nasıl bir kar fırtınası
Haydi bakalım!
Karlar Kraliçesi!
Penceremize bakıyor!
Acele et, pencereyi kapat.
Gözümde keskin bir buz saçağı var.
ve burada başka bir tanesi de kalbimde!
Bir bakayım.
Boş ver. İyiyim.
Düşmüş olmalıydı.
Zavallı çiçeklerimiz!
Onları çöpe at!
Büyükanne, büyükanne!
Ağlama Gerda.
Ağlama.
Zavallı Kay!
Kalbi bir
buz kütlesine dönüştü.
Gerda'ya kaba davrandı
ve hatta büyükannesiyle alay etti!
Her şey gözündeki ve kalbindeki
buz kıymığından dolayı.
Sonra ne olduğuna dikkat et.
Kay!
Kay! Kay!
Seninle birlikte binebilir miyim, Kay?
Düşeceksin ve sonra da ağlayacaksın.
Daha önceden seninle binmeme izin verdin
ve asla düşmedim.
Ve eğer düşersem ağlamayacağım.
Hiç düşmedin mi?
Ve ağlamayacak mısın?
Tamam, hadi bin.
Hiç düşmemiştin!
Hiç ağlamamıştın da!
Bak, Kay, ağlamıyorum.
Gerçekten de ağlamıyorum.
Kay, gel bizimle oyna!
Nereye gidiyorsun?
Gitme, Kay!
Gitme!
Beni sıcak bir sobaya mı koymak istiyorsun?
Donuyor musun?
Bana gel.
Hala donuyor musun?
Üşüdüm.
Ve burası acıyor.
Artık seni öpmeyeceğim.
Güven bana sevgili oğlum.
Harika bir krallığa uçacağız.
Oraya vardığında her şeyi unutacaksın.
Kalbin buza dönecek.
Ne sevinç ne de keder bileceksin,
sadece sakin ve soğuk olacaksın.
Bu mutluluk verici.
Kış geçti
ama Kay geri dönmedi.
Küçük Gerda boşuna onu bekledi.
Bahar sonunda geldiğinde
Gerda en iyi elbisesini
ve yeni kırmızı ayakkabısını giydi,
uyuyan büyükannesini öptü ve
Kay'ı bulmak için yola çıktı.
Cesur küçük Gerda!
Lütfen söyle bana,
sevgili arkadaşım Kay'ın nerede olduğunu biliyor musun?
Bilmiyoruz! Bilmiyorum! Bilmiyorum!
Onu hiç görmedik!
Belki Kay'ın nerede olduğunu sen biliyorsundur.
Meee! Bilmiyorum.
Ben daha yeni doğdum!
Nehir, nehir,
söyle bana, Kay boğuldu mu?
İşte yeni ayakkabılarım, al onları. Umurumda değil.
Sadece söyle bana, Kay nerede?
Hediyemi istemiyor musun?
Bilmiyor olamazsın.
Lütfen al onları.
Teşekkür ederim.
Beni Kay'a mı götürüyorsun?
Korkma, tam buradayız.
Seninleyiz! Korkma!
Ah, küçük askerler!
Gürültüyü kes!
Sessiz ol.
Zavallı küçük şey.
Nasılsınız?
Nasıl bu kadar büyük ve
hızlı bir nehre düştün?
Bana bir kardeş kadar yakın olan Kay'i arıyorum.
İçeri gel, içeri gel.
Aç ve yorgunsun.
Ne güzel çiçekler!
Onlara Kay'ın nerede olduğunu sorabilir miyim?
Sen kendin de tıpkı bir çiçek gibisin.
Çok uzun zamandır senin gibi
sevimli küçük bir kıza sahip olmak istiyordum.
Uzan ve dinlen.
Hayır hayır.
Kay'ı aramam gerek.
Uyu, uyu.
Her şeyi unut.
Burada geçirdiğin her gün
bir saat gibi görünebilir,
ve her hafta da bir gün gibi.
Uyu, uyu.
Yaşlı kadın
büyü yapmayı biliyordu.
Kötü bir cadı değildi
sadece eğlence için
ara sıra büyü yapardı.
Ama şimdi bir büyü yaptı
çünkü ne olursa olsun
Gerda'yı bırakmak istemiyordu.
Bunu yapabilmesi için
Gerda'nın Kay'ı ve her şeyi
unutması gerekiyordu.
Neden buradayım?
Nereye gidiyordum?
Neden?
Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Tek bir şey bile.
Neden bu kadar üzgünüm?
Kötü bir şey oldu.
Güller...
bir beyaz gül
ve bir kırmızı gül.
Hatırlıyorum.
Kay!
Yapma! Gürültü yapma.
Aletlerinize üflemeyin.
Küçük Gerda'ya acıyın.
Küçük kapı,
sevgili küçük kapı,
Kay'ı bulmak zorundayım.
Dışarı çıkmama izin ver.
Teşekkür ederim.
Sonbahar.
Ve burası da yaz.
Kay!
Sevgili Kay!
Nerdesin?
Kay, nerdesin?
Kay için ağlıyorlar.
Merhaba.
Benim adım Karraks.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Neden bu kadar geç vakitte
tek başına dolaşıyorsun?
Korkmuyor musun?
Çok korkuyorum
ama Kay'ı arıyorum.
Bay Karraks,
belki siz Kay'ın nerede olduğunu biliyorsunuzdur.
Kay? Erkek çocuk mu?
Evet evet. İyi, kibar, cesur bir çocuk!
İyi, kibar ve cesur mu?
Böyle bir çocuk bir süre önce buraya geldi.
Belki de o Kay'dı.
O burada ve Prensesimiz onu
gerçekten seviyor.
Herkes Kay'ı sever.
Şimdi onu her zaman yanında tutuyor.
Hiç ayrılmıyorlar.
Bay Karraks, söyleyin bana,
nasıl bulabilirim onu?
Hiçbir şey daha kolay olamazdı.
Seni saraya götüreceğim.
Sarışın bukleleri var.
Kay!
O cesur biri. Mavi gözleri var.
Tabii ki Kay!
Acele edelim, acele edelim!
Bekle! Koşmayı bırak!
Geldik.
Burası çok güzel!
Bu benim nişanlım.
Nasılsınız?
Sarayda çalışıyor.
Ve bu prensimizin yakın arkadaşı.
Nasılsınız?
Doğru zamanda geldiniz.
Bu gece sarayda bir balo var.
Ama...
içeri girmene izin vermezler.
Neden?
Çünkü çıplak ayaklısın.
Evet, ayaklarım çıplak.
Lütfen!
Pekala.
Burada bekle.
Seni arka kapıdan
içeri sokacağım.
Teşekkür ederim.
Ne kadar harika!
Herkes uyuyor. Hadi gidelim.
Hadi koşalım!
Bunu al, ihtiyacın olabilir.
Teşekkür ederim.
Ah!
Orada biri var.
Ne kadar saf!
Sadece bir zırh takımı.
Dinle...
içi boş.
Haklısın. Bu boş.
Bir, iki. Bir, iki.
Bir, iki, üç, dört.
Söylesene, yakında Kay'ı görecek miyim?
Şşşş!
Bizi yakalatacaksın.
Birisi geliyor!
Ah, kalbim nasıl da çarpıyor!
Küçücük bir geveze!
Haydi!
Bak, bir tane daha var!
Dinle. Bu boş.
Ne yapıyorsun?
Bu gerçek.
İşte geldik.
Sonunda onu göreceğim!
Kay, sevgili Kay,
uyan.
Onu buldu!
Ah! O değilmiş!
- O mu? - O değil mi?
Ah!
Muhafızlar! Muhafızlar!
Zavallı küçük kız.
Korkma küçük kız.
Bana neyin yanlış olduğunu söyle?
Affedersiniz.
Ne kadar ilginç!
Senin, dostum Kay olduğunu düşündüm!
Tüm dünyada onu arıyordum.
Ah, nasıl da romantik!
Orada aptallar gibi durma.
Herkesi serbest bırak.
Ve şimdi sağa.
Şimdi sola.
İleri marş.
Neden ağlıyorsun küçük kız?
Ne kadar dokunaklı!
Bu doğru, Kay değildi.
Ne acı bir hayal kırıklığı!
Ama Kay nerede, gerçekten?
Bakalım.
Tamam,
bakalım...
İşte! Burada.
İşte
dünyanın buzlu tepesi.
Bunlar gerçek çiçeklerden
daha ilginç.
Haklısın, Kay.
Böyle bir hassasiyet!
Dışarda böyle bir şey yok.
Çok zeki biri oldun Kay.
Evet,
ama kokuları yok.
Kay, sana birçok kez söyledim,
Çiçek kokusu,
güzellik ve neşe,
şiir ve aşk...
bunların hiçbiri yok.
Bunları unutmalısın.
Unut, Kay!
Evet, unutmalıyım.
Neşenin ne olduğunu biliyor musun Kay?
Hayır.
Ya güzellik?
Hayır, bilmiyorum.
Aşkın ne olduğunu hatırlıyor musun Kay?
Aşk?
Bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Hatırlıyorum!
Gerda!
- Gerda? - Evet!
- Gerda'yı hatırlıyor musun? - Evet!
Boş¸ ver, onu da unutacaksın.
Yakında kalbin tamamen buzdan oluşacak!
Küçük kız, şu altın arabayı al.
Ve bu küçük el kürkünü de.
Ve yürümemeye çalış!
Pekala, deneyeceğim.
Karraks!
Teşekkür ederim. Teşekkür ederim.
Umarız Kay'ı yakında bulursun!
Güle güle.
Bol şans, Gerda!
İnsanlar ve hayvanlar, ne kadar nazikler.
Altın!
Kürkler!
Ve küçük bir kız!
Ona bak,
Çok hoş ve dolgun.
Nasıl tattığını merak ediyorum.
Bakalım.
Isırmayı kes!
Kötü kız, kötü kız!
Uzak dur! O benim oyuncağım!
Ne hoş bir el kürkü!
Onu bana ver.
Annene böyle mi davranıyorsun?
Geri çekilin, hepiniz!
Korkma, ben sana öfkelenene kadar
seni öldürmeyecekler.
Ne güzel eldivenler!
İşte, al onları.
Ne güzel bir şapka!
Şapkayı al.
İyi hadi gidelim.
Uç, araba
Daha hızlı uç, daha hızlı.
Rüzgar gibi uç.
Şeytanın kendisi atlarımızı mahvediyor.
A-ha-ha! A-ha-ha!
Ha-ha-ha!
Şarap fıçılarını getir
İçmezsem soyguncu değilim
Sen çocuk değilsin
Aşağıdakiler yukarı
A-ha-ha! A-ha-ha!
Ha-ha-ha!
Gel, gel.
Geliyorum.
Bak, bunlar benim küçük evcil hayvanlarım.
Öp onu!
Zavallı küçük.
Odun yığının arkasındalar.
Hey, Bae!
Dans et!
Dans et, Bae, dans!
Ona işkence etme.
Saçmalık.
Ne duygusallık!
Ve şimdi, sen de benim
hayvanat bahçemde yaşayacaksın,
prenses.
Ben prenses değilim,
Sadece Gerda'yım.
Dünyayı dolaşıp
sevgili dostum Kay'ı arıyorum.
Bu aptalca! Nerede o?
Bilmiyorum.
Gerçekten aptalca.
Bana her şeyi anlat.
Anlat bana.
Sonra,
kızak kayboldu
ve Kay'ı benden alıp götürdü...
sonsuza dek.
Hayır, seni öldürmeyecekler.
Seni kendim öldürsem iyi olur.
Biliyoruz, biliyoruz, Kay'ın nerede olduğunu biliyoruz.
Karlar Kraliçesi onu çaldı.
Karlar Kraliçesi!
Yuvamızın yanından geçti ...
Lapland'a giderken.
- Bize doğru üfledi... ...ve herkes öldü.
Sadece üç kişi kaldık.
Lapland. Burası nerede?
Kuzeyde, uzakta.
Ah, ne güzel!
Bütün bu konuşma nedir?
Kay'ın nerede olduğunu biliyorlar.
Zırlamayı bırak.
Ne biliyorsun?
Biliyoruz, biliyoruz, onun hakkındaki her şeyi biliyoruz.
Ben de her şeyi biliyorum.
Biliyor musun?
Biliyorsun.
Dinle! Sana özgürlüğünü vereceğim,
ama bunun için bu kızı Karlar Kraliçesi'ne götürmelisin.
Ah ne güzel!
Teşekkür ederim.
Sessiz olun, yoksa fikrimi değiştiririm.
Sessiz olun, yoksa fikrini değiştirir.
Bekle.
- Şapkayı al. - Teşekkürler.
- ve eldivenleri. - Teşekkürler.
- Ve el kürkünü. - Teşekkürler.
Hayır, el kürkü bende kalacak.
Acele et!
Her şey için teşekkürler!
Bu kadarı yeterli, sızlanmayı bırak.
Fikrimi değiştirmeli miyim? Ne düşünüyorsun?
Elveda.
Ne duygusallık ama! Hadi git buradan!
Çabuk, bir şimşek gibi!
Ve kıza göz kulak ol!
Elveda!
Nasıl bir duygusallık!
Siz de, hadi gidin buradan.
Sizden bıktım!
Hadi yaylanın.
Hepiniz, defolun!
Sizden bıktım! Dışarı!
Nasıl bir duygusallık!
Beni yalnız bırakın.
Beni yalnız bırakın, lütfen.
Acele et, tatlı ren geyiği, acele et!
Lütfen, iyi ren geyiği.
Ah, zavallı canlarım.
Doğru, Kar Kraliçesi buradaydı,
ama bu uzun zaman önceydi.
O kendi yolunda
Finlandiya'ya gidiyordu.
Ya benim dostum?
Evet evet, yanında bir erkek çocuk vardı.
Çok soğuktu.
Bu Kay!
Tatlı ren geyiği, Kay'ı çabucak bulmalıyız!
Acele et!
Çok kötü, kağıdım yok,
hiç yok.
Her şey yolunda.
Orada. Orada.
Bunu yaşlı Fin kadına ver.
O sana yardım edecek.
Acele, acele!
Yeniden özgürüm,
ama çok çok acelem var.
"Y-A-R-D-I-M...
Ger-da."
Kay. Kay.
Kay'ı kurtarmalıyız.
Ona on iki adamın gücünü ver.
Hayır.
Hiç kimse ona zaten sahip olduğundan
daha büyük bir güç veremez.
Kendini adamış bir kalpten
daha güçlü ne olabilir?
Acele etmeliyiz!
Uyumuyorum, uyumuyorum.
Eldivenler!
Bekle, bekle!
Eldivenlerin!
Botların!
Ceketini koy! Ceketini!
İleri tatlı ren geyiği, ileri!
Kay'ı kurtarmalıyız.
Zorundayız.
Sevgili ren geyiğim,
lütfen kalk.
Çok yorgun olduğunu biliyorum.
Biliyorum.
Ama sana yalvarıyorum,
lütfen ayağa kalk.
Beni affet.
Kay, geliyorum!
Kay.
Kay!
Kay! Kay!
Kay!
Kay.
Benim, Gerda.
Dikkat et.
Buz parçalarımı yıkacaksın!
Kay! Kay!
Ne kadar sıcak!
Burası acıyor.
Bu bir kıymık.
Kıymık düştü!
Gerda, tatlı Gerda!
Beni tanıdın!
- Kay! - Gerda! Gerda!
Gerda!
Kay!
Karlar Kraliçesi!
Hızlıca koşalım.
Çok geç.
Bizi yalnız bırak.
Kay artık sana ait değil.
Ona sahip olmana izin vermeyeceğim.
İzin vermeyeceğim.
Neden sessizsin?
Git buradan! Beni duyuyor musun?
Git buradan!
Mutlu olun!
Elveda, elveda, elveda!
Mutlu olun, çocuklar!
Teşekkürler, teşekkürler!
Güle güle!
Mutlu olun!
Teşekkürler, elveda!
Mutlu olun.!
Güle güle!
Her şey için teşekkürler.
Elveda!
Güllerimiz!
Yine çiçek açıyorlar.
Tahmin edersem
onlar için ve sizin için
depoda çok daha güzel masallar var.
Ama siz bunu zaten biliyorsunuz.
SON.